rouk

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
rouk: zichber mingsel ven gaas èn deil.

Lèmbörgsj

Oetspraok

Aafkóms

  • E Lèmbörgsj heimwaordj aafkómstig oed g'm Aadlèmbörgsje es Rauk.

Zèlfstenjig naomswaordj

rouk m

  1. (Hoeaglèmbörgsj) E zichber mingsel ven gaas, demp èn fien, vas deil det bie verbranjing ópstieg.
  2. (Hoeaglèmbörgsj) d'n Damp eins ziegers.
  3. (Hoeaglèmbörgsj) 'n Waorwaering mid g'm naze ven g'r zeenderighed ven 'ner gaasvórmiger oetwaseming.

Buging


(Hoeaglèmbörgsj)
inkelvaadj mieëvaadj
gans avig klènder splintjer gans avig klènder splintjer
èègenersval rouk - röjkske - röjk - röjkskes -
èègedómsval rouks - röjkskes - röjk - röjkskes -
richtingsval roukes - roukeske - roukese - roukeskes -
rèèksval rouke - röjkske - röjk - röjkskes -
veurwèrpsval rouk - röjkske - röjk - röjkskes -
achterval - - - -
oetroopsval - - - -
middelsval - - - -