sjrif

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

sjrifter [1]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

sjrif ó /ʃrɪf/

  1. e dun beukske mit laeg blaedjes det gemèndj is veur in te sjrieve
  2. (spraokkónde) de lètter- en cieferteikes van 'n spraok
  3. de meneer van sjrieve
  4. de lèttersaort die me gebroek in beuk, teksten of inscripties
Aafbraeking
  • sjrif
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif sjrif sjrifter
IPA /ʃrɪf/ /ʃrɪv/ /ʃrɪfter/
dim. sjrif sjrifke sjrifken sjrifkes
IPA /ʃrɪfkʲe/ /ʃrɪfkʲen/ /ʃrɪfkʲes/ /ʃrɪfkʲez/
dat. sjrif sjrif sjrifter
IPA /ʃrɪf/ /ʃrɪv/ /ʃrɪfter/
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif sjrif sjrifter
IPA /ʃrɪf/ /ʃrɪv/ /ʃrɪfter/
dim. sjrif sjriftje sjriftjen sjriftjes
IPA /ʃrɪfce/ /ʃrɪfcen/ /ʃrɪfces/ /ʃrɪfcez/
dat. sjrif sjrif sjrifter
IPA /ʃrɪf/ /ʃrɪv/ /ʃrɪfter/
Raod

De verkleinvorm sjriftje is d'n aadste vorm, meh daen huuert m'n allewiel bao nimmieë.

Bakkes guuef onnag 't mieëvaad sjrifte; det is dinkelik 'n fout gewaes.

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]