Naar inhoud springen

tiedssjrif

Van Wiktionary

e deil tiedssjrifter in 'ne winkel

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

tiedssjrif ó /tí:d̥ʃr̥ɪf/

  1. e blaad det ómme zoväöl tied mit regelmaot wuuert oetgebrach
Aafbraeking
  • tieds-sjrif
Aafleijinge
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif tiedssjrif tiedsjrifter
IPA /tí:d̥ʃr̥ɪf//tí:d̥ʃr̥ɪv/ /tí:d̥ʃr̥ɪfter/
dim. sjrif tiedsjrifketiedsjrifken tiedsjrifkes
IPA /tí:d̥ʃr̥ɪfkʲe//tí:d̥ʃr̥ɪfkʲen/ /tí:d̥ʃr̥ɪfkʲes//tí:d̥ʃr̥ɪfkʲez/
dat. sjrif tiedssjrif tiedsjrifter
IPA /tí:d̥ʃr̥ɪf//tí:d̥ʃr̥ɪv/ /tí:d̥ʃr̥ɪfter/

In anger spraoke

[bewirk]