Naar inhoud springen

stekel

Van Wiktionary

'n kestaanjel mit stekele [1]

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

stekel m /sté:kʲel/

  1. e puntjig oetstaeksel oppe hoed, wie bie bieëster en plantje
    Kestaanjelen en distelen höbbe gemein stekele.
  2. diek, stief haor
Aafbraeking
  • ste-kel
Variaasje
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif stekel stekele stekelen
IPA /sté:kʲel/ /sté:kʲe̽le/ /sté:kʲe̽len/
dim. sjrif stekelke stekelken stekelkes
IPA /sté:kʲe̽l̥kʲe/ /sté:kʲe̽l̥kʲen/ /sté:kʲe̽l̥kʲes/ /sté:kʲe̽l̥kʲez/
dat. sjrif stekel stekele stekelen
IPA /sté:kʲel/ /sté:kʲe̽le/ /sté:kʲe̽len/

In anger spraoke

[bewirk]

[1]