stekel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'n kestaanjel mit stekele [1]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

stekel m /sté:kʲel/

  1. e puntjig oetstaeksel oppe hoed, wie bie bieëster en plantje
    Kestaanjelen en distelen höbbe gemein stekele.
  2. diek, stief haor
Aafbraeking
  • ste-kel
Variaasje
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif stekel stekele stekelen
IPA /sté:kʲel/ /sté:kʲe̽le/ /sté:kʲe̽len/
dim. sjrif stekelke stekelken stekelkes
IPA /sté:kʲe̽l̥kʲe/ /sté:kʲe̽l̥kʲen/ /sté:kʲe̽l̥kʲes/ /sté:kʲe̽l̥kʲez/
dat. sjrif stekel stekele stekelen
IPA /sté:kʲel/ /sté:kʲe̽le/ /sté:kʲe̽len/

In anger spraoke[bewirk]

[1]