stilstandj

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

stilstandj m /stɪ̀l̥stáɲɟ/

  1. d'n toestandj worin get neet (mieë) zich verwaeg, óntwikkeltj of veuroetkump
Aafbraeking
  • stil-standj
Aafleijinge
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif stilstandj stilstenj
IPA /stɪ̀l̥stáɲɟ/ /stɪ̀l̥stæ̀ɲ/
dim. sjrif stilstendje stilstendjen stilstendjes
IPA /stɪ̀l̥stæ̀ɲ̊ce/ /stɪ̀l̥stæ̀ɲ̊cen/ /stɪ̀l̥stæ̀ɲ̊ces/ /stɪ̀l̥stæ̀ɲ̊cez/
dat. sjrif stilstandj stilstenj
IPA /stɪ̀l̥stáɲɟ/ /stɪ̀l̥stæ̀ɲ/

In anger spraoke[bewirk]