strónkel

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

strónkel m /str̥ʊ́ŋ̊kəl/

1. (plantje) 'n diekker wortel van 'ne boum womit t'r vaszitj inne gróndj, 'ne strónk mit meis wortele d'raan

Aafbraeking

• strón-kel

Verwantje wäörd

• storkel, strónk

Samestèlling

• strónk + -el

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	strónkel		strónkele	strónkelen
	IPA	/str̥ʊ́ŋ̊kəl/		/str̥ʊ́ŋ̊kə̽lə/	/str̥ʊ́ŋ̊kə̽lən/
dim.	sjrif	strunkelke	strunkelken	strunkelkes
	IPA	/str̥ǿŋ̊kə̽l̥kə/	/str̥ǿŋ̊kə̽l̥kən/	/str̥ǿŋ̊kə̽l̥kəs/	/str̥ǿŋ̊kə̽l̥kəz/
dat.	sjrif	strónkel		strónkele	strónkelen
	IPA	/str̥ʊ́ŋ̊kəl/		/str̥ʊ́ŋ̊kə̽lə/	/str̥ʊ́ŋ̊kə̽lən/

In anger spraoke

• Nederlandjs: wortelstronk g, tronk g, boomwortel g