twieërling

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

twieë twieërlinge

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

twieërling m /tw̥ìæ̯̈rlɪ̀ŋ/

  1. (femielje) twieë luuj (of bieëster) die zich tegeliekertied inne boek vanne moder óntwikkeldj höbben oet ein imprio (eineiïg) of oet twieë imprio's (twieëeiïg)
Aafbraeking
  • twieër-ling
Variaasje
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif twieërling twieërlinge twieërlingen
IPA /tw̥ìæ̯̈rlɪ̀ŋ/ /tw̥ìæ̯̈rlɪ́ŋe/ /tw̥ìæ̯̈rlɪ́ŋen/
dim. sjrif twieërlingske twieërlingsken twieërlingskes
IPA /tw̥ìæ̯̈rlɪ̀ŋ̊skʲe/ /tw̥ìæ̯̈rlɪ̀ŋ̊skʲen/ /tw̥ìæ̯̈rlɪ̀ŋ̊skʲes/ /tw̥ìæ̯̈rlɪ̀ŋ̊skʲez/
dat. sjrif twieërling twieërlinge twieërlingen
IPA /tw̥ìæ̯̈rlɪ̀ŋ/ /tw̥ìæ̯̈rlɪ́ŋe/ /tw̥ìæ̯̈rlɪ́ŋen/

In anger spraoke[bewirk]