verdomme

Mofers

Wirkwaord

Lemma

verdomme /və̽r'dɒ́mə/

1. (euvergenkelik) emes toet 'n ónfertuunlik en ónóntkómbaar inj veroordeile, emes toette hèl veroordeile
2. (euvergenkelik) get weigere te doon

   Dae miens oet Amsterdam verdomdje te betalen en leep zoea de kefee oet.

Aafbraeking

• ver-dom-me

Aafleijinge

• verdommenis, verdomp

Verwantje wäörd

• vervloke, verwinse

Verveuging

		ich		doe		det		veer		geer		zie		deilwaord
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison
hujigen tied	sjrif	verdom		verdoms		verdomp		verdomme	verdommen	verdomtj ↓verdomp		verdomme	verdommen	verdommendj
	IPA	/və̽r'dɒ̀m/		/və̽r'dɒ̀m̥s/	/və̽r'dɒ̀mz/	/və̽r'dɒ̀m̥p/	/və̽r'dɒ̀mb/	/və̽r'dɒ́mə/	/və̽r'dɒ́mən/	/və̽r'dɒ̀m̥c/ /və̽r'dɒ̀m̥p/	/və̽r'dɒ̀mɟ/ /və̽r'dɒ̀mb/	/və̽r'dɒ́mə/	/və̽r'dɒ́mən/	/və̽r'dɒ́məɲɟ/
vergangen tied	sjrif	verdomdje	verdomdjen	verdomdjes		verdomdje	verdomdjen	verdomdje	verdomdjen	verdomdje	verdomdjen	verdomdje	verdomdjen	verdomb verdomp
	IPA	/və̽r'dɒ̀mɟə/	/və̽r'dɒ̀mɟən/	/və̽r'dɒ̀mɟəs/	/və̽r'dɒ̀mɟəz/	/və̽r'dɒ̀mɟə/	/və̽r'dɒ̀mɟən/	/və̽r'dɒ̀mɟə/	/və̽r'dɒ̀mɟən/	/və̽r'dɒ̀mɟə/	/və̽r'dɒ̀mɟən/	/və̽r'dɒ̀mɟə/	/və̽r'dɒ̀mɟən/	/və̽r'dɒ̀mb/
gebi-jjendje wies	sjrif			verdom!				verdomme-v'r		verdomtj!
	IPA			/və̽r'dɒ̀m/				/və̽r'dɒ́məvər/		/və̽r'dɒ̀m̥c/	/və̽r'dɒ̀mɟ/
substantivering		infinitief		gerundium I		gerundium II		supinum				participium
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal		liaison		radikaal		liaison
	sjrif	verdomme	verdommen	verdom ó		verdomme	verdommen	verdommentaere		verdommentaeren		verdomme		verdommen
	IPA	/və̽r'dɒ́mə/	/və̽r'dɒ́mən/	/və̽r'dɒ̀m/		/və̽r'dɒ́mə/	/və̽r'dɒ́mən/	/və̽r'dɒ́mən̥'tɛ̀:re/		/və̽r'dɒ́mən̥'tɛ̀:ren/		/və̽r'dɒ́mə/		/və̽r'dɒ́mən/

In anger spraoke

[1]

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: verdómme

Fins: tuomita Frans: condamner, damner Ieslandjs: fordæma Ingels: damn(en:)

Nederlandjs: verdoemen Pruus: verdammen Spaans: condenar, maldecir Zweeds: fördöma

[2]

• Nederlandjs: vertikken

Tössewirpsel

Lemma

verdomme! /və̽r'dɒ́mə/

1. (krachwaord) wuuert gebroek veur erger mit oet te drökke

Aafbraeking

• ver-dom-me

Synonieme

• verdikke, verdöldj, verdöldj-haol, verdöldj-nag-aan-toe, verdomp-haol, verdorie

In anger spraoke

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: verdikke, verdómme en verdorie
• Nederlandjs: verdorie, verdomme

Zelfstenjig naamwaord

Neet-lemma

verdomme ó /və̽r'dɒ́mə/

1. (gerundium) gerundium II van verdomme
   

Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking

• ver-dom-me

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	verdomme	verdommen	—
	IPA	/və̽r'dɒ́mə/	/və̽r'dɒ́mən/	—
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	verdomme	verdommen	—
	IPA	/və̽r'dɒ́mə/	/və̽r'dɒ́mən/	—

Wirkwaord

Neet-lemma

verdomme /və̽r'dɒ́mə/

1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van verdomme
2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van verdomme
3. (neet-lemma) participium van verdomme

Aafbraeking

• ver-dom-me