verdouve

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

verdouve /və̽r'dɒ̀u̯və/

  1. (euvergenkelik) emes douf make, daoveur zorge det emes nieks mieë huuert (ouch door 'm te euverstumme mit angere, heldere klank)
    Doe verdoufs mich es toe dae radio zoea hel zits!
  2. (euvergenkelik) emes of e liefdeil geveulloos make
    Ich gaon ieës daen tandj verdouven ieër ich 'm dich trèk.
  3. (euvergenkelik) emes ónger narcose bringe
    Bie zón operaasje wuuers se ram verdouf.
Aafbraeking
  • ver-dou-ve
Aafleijinge
Samestèlling

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif verdouf verdoufs verdouf verdouve verdouven verdouf verdouve verdouven verdouvendj
IPA /və̽r'dɒ̀u̯f/ /və̽r'dɒ̀u̯v/ /və̽r'dɒ̀u̯fs/ /və̽r'dɒ̀u̯vz/ /və̽r'dɒ̀u̯f/ /və̽r'dɒ̀u̯v/ /və̽r'dɒ̀u̯və/ /və̽r'dɒ̀u̯vən/ /və̽r'dɒ̀u̯f/ /və̽r'dɒ̀u̯v/ /və̽r'dɒ̀u̯və/ /və̽r'dɒ̀u̯vən/ /və̽r'dɒ̀u̯vəɲɟ/
vergangen tied sjrif verdoufdje verdoufdjen verdoufdjes verdoufdje verdoufdjen verdoufdje verdoufdjen verdoufdje verdoufdjen verdoufdje verdoufdjen verdouf
IPA /və̽r'dɒ̀u̯vɟə/ /və̽r'dɒ̀u̯vɟən/ /və̽r'dɒ̀u̯vɟəs/ /və̽r'dɒ̀u̯vɟəz/ /və̽r'dɒ̀u̯vɟə/ /və̽r'dɒ̀u̯vɟən/ /və̽r'dɒ̀u̯vɟə/ /və̽r'dɒ̀u̯vɟən/ /və̽r'dɒ̀u̯vɟə/ /və̽r'dɒ̀u̯vɟən/ /və̽r'dɒ̀u̯vɟə/ /və̽r'dɒ̀u̯vɟən/ /və̽r'dɒ̀u̯f/ /və̽r'dɒ̀u̯v/
gebi-jjendje wies sjrif verdouf! verdouve-v'r verdouftj!
verdouf!
IPA /və̽r'dɒ̀u̯f/ /və̽r'dɒ̀u̯v/ /və̽r'dɒ̀u̯vəvər/ /və̽r'dɒ̀u̯fc/
/və̽r'dɒ̀u̯f/
/və̽r'dɒ̀u̯vɟ/
/və̽r'dɒ̀u̯v/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif verdouve verdouven verdouf ó verdouve verdouven verdouventaere verdouventaeren verdouve verdouven
IPA /və̽r'dɒ̀u̯və/ /və̽r'dɒ̀u̯vən/ /və̽r'dɒ̀u̯f/ /və̽r'dɒ̀u̯v/ /və̽r'dɒ̀u̯və/ /və̽r'dɒ̀u̯vən/ /və̽r'dɒ̀u̯vən̥'tɛ̀:re/ /və̽r'dɒ̀u̯vən̥'tɛ̀:ren/ /və̽r'dɒ̀u̯və/ /və̽r'dɒ̀u̯vən/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

verdouve ó /və̽r'dɒ̀u̯və/

  1. (gerundium) gerundium II van verdouve
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • ver-dou-ve

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif verdouve verdouven
IPA /və̽r'dɒ̀u̯və/ /və̽r'dɒ̀u̯vən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif verdouve verdouven
IPA /və̽r'dɒ̀u̯və/ /və̽r'dɒ̀u̯vən/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

verdouve /və̽r'dɒ̀u̯və/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van verdouve
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van verdouve
  3. (neet-lemma) participium van verdouve
Aafbraeking
  • ver-dou-ve