wèt

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

wèt v /we̞t/

  1. 'ne regel dae opgestèldj is dore euverheid
  2. 'ne vaste, op waarnumming gegrundje regel womit m'n inne weitesjap e versjiensel kan oetligke
  3. (kirk) de laevesregels en veursjrifter vanne kirk
Aafbraeking
  • wèt
Aafleijinge
Zagswies
  • emes de wèt stèlle: emes gein vrieheid van hanjele toestaon
  • emes de wèt veurlaeze/veurligke: emes gein vrieheid van hanjele toestaon

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif wèt wètte wètten
IPA /we̞t/ /we̞d/ /we̞te/ /we̞ten/
dim. sjrif wètje wètjen wètjes
IPA /we̞ce/ /we̞cen/ /we̞ces/ /we̞cez/

In anger spraoke[bewirk]

[1]