wegval

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

wegval m /wæçv̥ál/

1. (spraoklieër) de verdwiening van 'n lètter, 'ne klank of 'ne lèttergreep oet e waord, meis specefiek anen inj van 't waord

Aafbraeking

• weg-val

Variaasje

• ewegval

Verwantje wäörd

• wegvalle
• oetval

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	wegval		wegvel
	IPA	/wæçv̥ál/		/wæçv̥æ̀l/
dim.	sjrif	wegvelke	wegvelken	wegvelkes
	IPA	/wæçv̥æ̀l̥kʲe/	/wæçv̥æ̀l̥kʲen/	/wæçv̥æ̀l̥kʲes/	/wæçv̥æ̀l̥kʲez/
dat.	sjrif	wegval		wegvel
	IPA	/wæçv̥ál/		/wæçv̥æ̀l/

In anger spraoke

• Frans: élision v
• Ieslandjs: brottfall^(is:) ó
• Ingels: elision, apocope
• Nederlandjs: wegval g, elisie g
• Pruus: Elision v
• Zweeds: elision g

Wirkwaord

Neet-lemma

wegval /wæçv̥àl/

1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van wegvalle (in naevezats)

Aafbraeking

• weg-val

Variaasje

• (in houfzats) val weg