oetval

Algemein Gesjreve Limburgs

Zelfsjtendig naamwaord

oetval m (Nederlands: uitval)

• Mofers: oe~tva~l

Verbuging

oetvel/oetvalle, oetvelke

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

oetval m /ú:tv̥ál/

1. 'n mankaasjen of e verluus van e stèlsel of ein van zien óngerdeiler
2. 'n wiljevlöchtige uting taengen emes
3. 'nen aanval vanoet 'n (aangevalle) vesting

Aafbraeking

• oet-val

Aafleijinge

• haoroetval, stroumoetval

Verwantje wäörd

• oetvalle
• verluus, weglaoting, wegval

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	oetval		oetvel
	IPA	/ú:tv̥ál/		/ú:tv̥æ̀l/
dim.	sjrif	oetvelke	oetvelken	oetvelkes
	IPA	/ú:tv̥æ̀l̥kʲe/	/ú:tv̥æ̀l̥kʲen/	/ú:tv̥æ̀l̥kʲes/	/ú:tv̥æ̀l̥kʲez/
dat.	sjrif	oetval		oetvel
	IPA	/ú:tv̥ál/		/ú:tv̥æ̀l/

In anger spraoke

[1]

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: oetval
• Frans: perte v
• Ingels: loss^(en:)
• Nederlandjs: uitval g
• Pruus: Ausfall m
• Zweeds: bortfall ó

Wirkwaord

Neet-lemma

oetval /ú:tv̥àl/

1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van oetvalle (in naevezats)

Aafbraeking

• oet-val

Variaasje

• (in houfzats) val oet