worm

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'ne worm

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

worm m /wɒ́rm/

  1. (bieëster) e betrèkkelik klein, lank, óngewirveldj bieës, meis mit e róndj of plat lief, det gein lidmaoten haet
Aafbraeking
  • worm
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif worm wörm
IPA /wɒ́rm/ /wœ̀rm/
dim. sjrif wörmke wörmken wörmkes
IPA /wœ̀rm̥kʲe/ /wœ̀rm̥kʲen/ /wœ̀rm̥kʲes/ /wœ̀rm̥kʲez/
dat. sjrif worm wörm
IPA /wɒ́rm/ /wœ̀rm/

In anger spraoke[bewirk]