zeivere

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

e zeiverendj [1] kindj

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

zeivere /zɛ́i̯ve̽re/

  1. (óneuvergenkelik) de móndj oet drieve (gezag van spiej)
    Doe zeivers 't ganse kösse vol in diene slaop.
  2. (óneuvergenkelik) mitte zeiver inne móndj blieve waege veurdet m'n 't oettöf
    Chadverdamme, sjei oet mit det zeivere; det is ónsmakelik.
  3. (óneuvergenkelik) (euverdrechtelik) hieël lang euver 'tzelvendje door blieve kalle, döks mitte nuuedige kwatsj d'rbie
    Waat mótte v'r toch lang zeivere veurdet e besloet vèltj.
Aafbraeking
  • zei-ve-re
Synoniem
Aafleijinge
Samestèlling
Verwantje wäörd
Zagswies
  • örges euver zeivere
    Hae zeivert allein meh get euver vreuger.
  • emes 'nen täöt ane kop zeivere

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif zeiver zeivers zeivert
zeivertj
zeivere zeiveren zeivert
zeivertj
zeivere zeiveren zeiverendj
IPA /zɛ́i̯ver/ /zɛ́i̯ver̥s/ /zɛ́i̯verz/ /zɛ́i̯ver̥t/
/zɛ́i̯ver̥c/
/zɛ́i̯verd/
/zɛ́i̯verɟ/
/zɛ́i̯ve̽re/ /zɛ́i̯ve̽ren/ /zɛ́i̯ver̥t/
/zɛ́i̯ver̥c/
/zɛ́i̯verd/
/zɛ́i̯verɟ/
/zɛ́i̯ve̽re/ /zɛ́i̯ve̽ren/ /zɛ́i̯ve̽reɲɟ/
vergangen tied sjrif zeiverdje
zeiverde
zeiverdjen
zeiverden
zeiverdjes
zeiverdes
zeiverdje
zeiverde
zeiverdjen
zeiverden
zeiverdje
zeiverde
zeiverdjen
zeiverden
zeiverdje
zeiverde
zeiverdjen
zeiverden
zeiverdje
zeiverde
zeiverdjen
zeiverden
gezeiverd
gezeiverdj
IPA /zɛ́i̯verɟe/
/zɛ́i̯verde/
/zɛ́i̯verɟen/
/zɛ́i̯verden/
/zɛ́i̯verɟes/
/zɛ́i̯verdes/
/zɛ́i̯verɟez/
/zɛ́i̯verdez/
/zɛ́i̯verɟe/
/zɛ́i̯verde/
/zɛ́i̯verɟen/
/zɛ́i̯verden/
/zɛ́i̯verɟe/
/zɛ́i̯verde/
/zɛ́i̯verɟen/
/zɛ́i̯verden/
/zɛ́i̯verɟe/
/zɛ́i̯verde/
/zɛ́i̯verɟen/
/zɛ́i̯verden/
/zɛ́i̯verɟe/
/zɛ́i̯verde/
/zɛ́i̯verɟen/
/zɛ́i̯verden/
/ɣə'zɛ́i̯verd/
/ɣə'zɛ́i̯verɟ/
gebi-jjendje wies sjrif zeiver! zeivere-v'r zeivertj!
IPA /zɛ́i̯ver/ /zɛ́i̯ve̽rever/ /zɛ́i̯ver̥c/ /zɛ́i̯verɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif zeivere zeiveren gezeiver ó zeivere zeiveren zeiverentaere zeiverentaeren gezeivere gezeiveren
IPA /zɛ́i̯ve̽re/ /zɛ́i̯ve̽ren/ /ɣə'zɛ́i̯ver/ /zɛ́i̯ve̽re/ /zɛ́i̯ve̽ren/ /zɛ́i̯ve̽ren̥'tɛ̀:re/ /zɛ́i̯ve̽ren̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'zɛ́i̯ve̽re/ /ɣə'zɛ́i̯ve̽ren/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[3]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

zeivere ó /zɛ́i̯ve̽re/

  1. (gerundium) gerundium II van zeivere
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • zei-ve-re

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif zeivere zeiveren
IPA /zɛ́i̯ve̽re/ /zɛ́i̯ve̽ren/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif zeivere zeiveren
IPA /zɛ́i̯ve̽re/ /zɛ́i̯ve̽ren/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

zeivere /zɛ́i̯ve̽re/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van zeivere
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van zeivere
Aafbraeking
  • zei-ve-re