zit

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

zit m /zɪt/

  1. de hanjeling van 't zitte, mit naam wen det betrèkkelik lang doert
  2. (euverdrechtelik) 'n plaats veur op te zitte
Aafbraeking
  • zit
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif zit
IPA /zɪt/ /zɪd/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif zit
IPA /zɪt/ /zɪd/

In anger spraoke[bewirk]

  • Nederlandjs: zit g

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

zit /zɪt/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van zitte
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van zitte
Aafbraeking
  • zit