aafbeëne

Kirchröadsj

Wirkwoad

Oesspjroach

• IPA: /ˈaːf.bɛː.nə./

Lemma

aafbeëne

1. (transitief) durch tse beëne verdwiene losse.
2. (transitief) (reflexief) (uvverdrachtelik) informatsie tse verkriege wisse.

Zagswies

• ziech de Vratsele losse aafbeëne
• d'r Herjod va 't Kruuts aafbeëne vul beëne

Net jet angesj jesjrieve

• aabeëne

Samestèlling

• aaf- + beëne.

In anger dialekte

• Mofers: aafbaeje

Infléktie

	iech		doe		heë/zie/'t		vier		uur		zie		deilwoad
	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison
präsens	beën aaf		beëns aaf		beënt aaf		beëne aaf	beënen aaf	beënt aaf		beëne aaf	beënen aaf	aafbeënend aafbeënens
präteritum I	beënet aaf		beënets aaf		beënet aaf		beënete aaf	beëneten aaf	beënet aaf		beënete aaf	beëneten aaf	aafjebeënd
präteritum II	—		—		—		—		—		—		—
kónjunktief	beën aaf		beëns aaf		beënt aaf		beëne aaf	beënen aaf	beënt]] aaf		beëne aaf	beënen aaf
imperatief			beën aaf				beëne-v'r aaf		beënt aaf
substantivering	infinitief		jeróndief I		jeróndief II		supien				partitsiep
	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal		liaison		radikaal		liaison
	aafbeëne	aafbeënen	aafjebeën		aafbeëne	aafbeënen	aafbeënentäre		aafbeënentären		aafjebeëne		aafjebeënen

In anger spröach

[1]

• Nederlandjs: afbidden^(nl:), afsmeken

Zelfsjtendieg naamwoad

Oesspjroach

• IPA: /ˈaːf.bɛː.nə./

Lemma

aafbeëne ó

1. (jeróndief) jeróndief II va aafbeëne.

Infléktie

	stam inkelvaad	stam mieëvaad	diminutief inkelvaad	diminutief mieëvaad
nominatief	aafbeëne	—	—	—
genitief	aafbeënes	—	—	—
locatief	aafbeënes	—	—	—
datief	aafbeëne	—	—	—
accusatief	aafbeëne	—	—	—