aafvange

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

houfzats naevesjikkendj óngersjikkendj deilwaord
sjrif ich vang get aaf mer ich vang get aaf det ich get aafvang ich höb get aafgevange
IPA /ɪç vàŋ ʝæd 'à:f/ /mær‿ɪ̽ç vàŋ ʝæd 'à:f/ /dæd‿ɪ̽ʝ ʝæd á:v̥àŋ/ /ɪç‿œ̽b ʝæd á:fɣ̊əváŋə/

aafvange /á:v̥áŋə/

  1. (euvergenkelik) emes veur zeen, ieëre zeen mit get es 'nen angere
  2. (euvergenkelik) zich óngepas gedrage t'n opzichte van emes, emes aanvallendj behanjele
    Ich zeen wörkelik neet in woróms se mich zoea mós aafvangen op die vergadering.
    Wiezoea mót dae flares die kinjer ummer zoea aafvange?
Aafbraeking
  • aaf-vang-e
Samestèlling
Zagswies
  • emes de vlegen aafvange: flotter es 'nen angere zeen
  • zich óngerein de vluue aafvange: opein vitte, op 'n misselike meneer kritiek opein höbbe

Verveuging[bewirk]

(det ...) ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif aafvang aafvings aafvingk aafvange aafvangen aafvangk
aafvingk
aafvange aafvangen aafvangendj
IPA /á:v̥àŋ/ /á:v̥ɪ̀ŋ̊s/ /á:v̥ɪ̀ŋz/ /á:v̥ɪ̀ŋ̊k/ /á:v̥ɪ̀ŋg/ /á:v̥áŋə/ /á:v̥áŋən/ /á:v̥àŋ̊k/
/á:v̥ɪ̀ŋ̊k/
/á:v̥àŋg/
/á:v̥ɪ̀ŋg/
/á:v̥áŋə/ /á:v̥áŋən/ /á:v̥áŋəɲɟ/
vergangen tied sjrif aafvóng aafvóngs aafvóng aafvónge aafvóngen aafvóng
aafvóngk
aafvónge aafvóngen aafgevange aafgevangen
IPA /á:v̥ʊ̀ŋ/ /á:v̥ʊ̀ŋ̊s/ /á:v̥ʊ̀ŋz/ /á:v̥ʊ̀ŋ/ /á:v̥ʊ́ŋə/ /á:v̥ʊ́ŋən/ /á:v̥ʊ̀ŋ/
/á:v̥ʊ̀ŋ̊k/
/á:v̥ʊ̀ŋ/
/á:v̥ʊ̀ŋg/
/á:v̥ʊ́ŋə/ /á:v̥ʊ́ŋən/ /á:fɣ̊əváŋə/ /á:fɣ̊əváŋən/
gebi-jjendje wies sjrif vang aaf! vange-v'r aaf vangk aaf!
vangtj aaf!
IPA /vàŋ á:f/ /vàŋ á:v/ /váŋəvər á:f/ /váŋəvər á:v/ /vàŋg á:f/
/vàŋɟ á:f/
/vàŋg á:v/
/vàŋɟ á:v/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif aafvange aafvangen aafgevang ó aafvange aafvangen aafvangentaere aafvangentaeren aafgevange aafgevangen
IPA /á:v̥áŋə/ /á:v̥áŋən/ /á:fɣ̊əvàŋ/ /á:fɣ̊əvàŋ/ /á:v̥áŋə/ /á:v̥áŋən/ /á:v̥áŋən̥'tɛ̀:re/ /á:v̥áŋən̥'tɛ̀:ren/ /á:fɣ̊əváŋə/ /á:fɣ̊əváŋən/

In anger spraoke[bewirk]

[2]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

aafvange ó /á:v̥áŋə/

  1. (gerundium) gerundium II van aafvange
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • aaf-vang-e

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif aafvange aafvangen
IPA /á:v̥áŋə/ /á:v̥áŋən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif aafvange aafvangen
IPA /á:v̥áŋə/ /á:v̥áŋən/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

aafvange /á:v̥áŋə/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van aafvange
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van aafvange
Aafbraeking
  • aaf-vang-e