Naar inhoud springen

aandringe

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

aandringe (Nederlands: aandringen [aandringen: aanmoedigen, aanvuren, vragen])

Verveuging

drink aan, dróng aan, aangedrónge


Mofers

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]
houfzats naevesjikkendj óngersjikkendj deilwaord
sjrif ich dring get aan mer ich dring get aan det ich get aandring ich höb get aangedrónge
IPA /ɪʝ drɪ̀ŋ ʝæd 'á:n/ /mær‿ɪ̽ʝ drɪ̀ŋ ʝæd 'á:n/ /dæd‿ɪ̽ʝ ʝæd á:ndrɪ̀ŋ/ /ɪç‿œ̽b ʝæd á:nɣədrʊ́ŋə/

aandringe /á:ndrɪ́ŋe/

  1. (synoniem) (euvergenkelik) anger waord veur aanhaje (blieve vraoge veur get)
  2. (óneuvergenkelik) (~ op) get perbere te kriege
Aafbraeking
  • aan-dring-e
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verveuging

[bewirk]
(det ...) ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif aandring aandrings aandringk aandringe aandringen aandringk aandringe aandringen aandringendj
IPA /á:ndrɪ̀ŋ/ /á:ndrɪ̀ŋ̊(k)s/ /á:ndrɪ̀ŋ(g)z/ /á:ndrɪ̀ŋ̊kʲ/ /á:ndrɪ̀ŋgʲ/ /á:ndrɪ́ŋe/ /á:ndrɪ́ŋen/ /á:ndrɪ̀ŋ̊kʲ/ /á:ndrɪ̀ŋgʲ/ /á:ndrɪ́ŋe/ /á:ndrɪ́ŋen/ /á:ndrɪ́ŋeŋɟ/
vergangen tied sjrif aandróng
aandrang
aandróngs
aandrangs
aandróng
aandrang
aandrónge aandróngen aandróng aandrónge aandróngen aangedrónge aangedróngen
IPA /á:ndrʊ̀ŋ/
/á:ndràŋ/
/á:ndrʊ̀ŋ̊s/
/á:ndràŋ̊s/
/á:ndrʊ̀ŋz/
/á:ndràŋz/
/á:ndrʊ̀ŋ/
/á:ndràŋ/
/á:ndrʊ́ŋə/ /á:ndrʊ́ŋən/ /á:ndrʊ̀ŋ/ /á:ndrʊ́ŋə/ /á:ndrʊ́ŋən/ /á:nɣədrʊ́ŋə/ /á:nɣədrʊ́ŋən/
vergangen tied
(kónjunktief)
sjrif aandróng aandróngs aandróng aandrónge aandróngen aandróng aandrónge aandróngen aangedrónge aangedróngen
IPA /á:ndrʊ̀ŋ/ /á:ndrʊ̀ŋ̊s/ /á:ndrʊ̀ŋz/ /á:ndrʊ̀ŋ/ /á:ndrʊ́ŋə/ /á:ndrʊ́ŋən/ /á:ndrʊ̀ŋ/ /á:ndrʊ́ŋə/ /á:ndrʊ́ŋən/ /á:nɣədrʊ́ŋə/ /á:nɣədrʊ́ŋən/
gebi-jjendje wies sjrif dring aan! dringe-v'r aan dringtj aan!
dringk aan!
IPA /drɪ̀ŋ á:n/ /drɪ̀ŋ / /drɪ́ŋever á:n/ /drɪ́ŋever / /drɪ̀ŋɟ á:n/
/drɪ̀ŋgʲ á:n/
/drɪ̀ŋɟ /
/drɪ̀ŋgʲ /
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif aandringe aandringen aangedring ó
aangedrings ó
aandringe aandringen aandringentaere aandringentaeren aangedringe aangedringen
IPA /á:ndrɪ́ŋe/ /á:ndrɪ́ŋen/ /á:nɣədrɪ̀ŋ/ /á:ndrɪ́ŋe/ /á:ndrɪ́ŋen/ /á:ndrɪ́ŋen̥'tɛ̀:re/ /á:ndrɪ́ŋen̥'tɛ̀:ren/ /á:nɣədrɪ́ŋe/ /á:nɣədrɪ́ŋen/
/á:nɣədrɪ̀ŋ̊s/ /á:nɣədrɪ̀ŋz/

In anger spraoke

[bewirk]

[2]

bewirk


Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

aandringe ó /á:ndrɪ́ŋe/

  1. (gerundium) gerundium II van aandringe
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • aan-dring-e

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif aandringe aandringen
IPA /á:ndrɪ́ŋe/ /á:ndrɪ́ŋen/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif aandringe aandringen
IPA /á:ndrɪ́ŋe/ /á:ndrɪ́ŋen/


Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

aandringe /á:ndrɪ́ŋe/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van aandringe (in naevezats)
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van aandringe (in naevezats)
Aafbraeking
  • aan-dring-e
Variaasje