aerpel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'nen aerpel [1]
aerpel [2]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

aerpel m /ɛ́:r̥pel > ɛ̀:r̥pel/

  1. (plantje) Solanum tuberosum: 'n plantj mit 'ne knol dae vol zitj mit stark
    Noe 't zoea pratsjerig is op 't landj haet 't gei nöt aerpele te paote.
  2. (aeteswaar) d'n aetbare knol zelf van 'nen [1]
    Ederen daag aete veer aerpele mit gruuente en vleis.
Aafbraeking
  • aer-pel
Variaasje
Synonieme
Aafleijinge
Zagswies
  • aerpel inne pan: aerpel die me-n haet opgebraojen inne pan (Nederlandjs: gebakken aardappelen)
  • de aerpel (gaon) aafsjödde: (gaon) piesse
  • De dómste/stómste boeren höbbe de diekste aerpel: Me kump wiejer mit gelök es mit verstandj.
  • de meiste aerpel al op höbbe (gadj): al hieël väöl höbbe mitgemaak, ómdet me-n al op 'nen hoeage laeftied is
  • gebakken aerpel: allein gezag van aerpel die d'n aoven in zeen gegange
  • gebraojen aerpel: aerpel die me-n haet opgebraojen inne pan
  • neet zat aerpelen höbbe gaete: e gaat höbben inne zök biejen diekken teen
  • zich de aerpel oetkómme: gater inne zökken of de haoze höbbe
    Mich kómme de aerpel oet.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif aerpel aerpel
IPA /ɛ́:r̥pel/ /ɛ́:r̥pel/
dim. sjrif aerpelke aerpelken aerpelkes
IPA /ɛ́:r̥pel̥kʲe/ /ɛ́:r̥pel̥kʲen/ /ɛ́:r̥pel̥kʲes/ /ɛ́:r̥pel̥kʲez/
dat. sjrif aerpel aerpel
IPA /ɛ́:r̥pel/ /ɛ́:r̥pel/
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif aerpel èrpel
IPA /ɛ́:r̥pel/ /è̞r̥pel/
dim. sjrif èrpelke èrpelken èrpelkes
IPA /è̞r̥pel̥kʲe/ /è̞r̥pel̥kʲen/ /è̞r̥pel̥kʲes/ /è̞r̥pel̥kʲez/
dat. sjrif aerpel èrpel
IPA /ɛ́:r̥pel/ /è̞r̥pel/

In anger spraoke[bewirk]

[2]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

aerpel /ɛ́:r̥pel/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van aerpel
  2. (neet-lemma) vorm innen datief van aerpel
Aafbraeking
  • aer-pel
Synoniem