bekken

Van Wiktionary

't bekken [1]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

bekken ó /bækʲen/

  1. (liefdeil) de knäök die d'n óngerkantj vanne boek vörme, drek baove de bein
  2. 'n bès dreig, meh brei en rónj sjaol
  3. (aerdlieër) 'n groeate inzinking vanne baom in 't landjsjap, óntstange door strouminge van water
Raod

In losstäöndje vorm wuuert "bekken" zowaal mit es sónger -n oetgespraoke. Bieje meiste saortgelieke wäörd wuuert de -n in zónne val weggelaote; bie "bekken" blief t'r bie e deil spraekers bewaard.

Dit waord wuuert neet gebroek veur 't metale slaagwerk; det zeen de "dèksele".

Aafbraeking
  • bek-ken
Variaasje
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif bekken bekkes
IPA /bækʲen/ /bækʲes/ /bækʲez/
dim. sjrif bekkenske bekkensken bekkenskes
IPA /bækʲe̽n̥skʲe/ /bækʲe̽n̥skʲen/ /bækʲe̽n̥skʲes/ /bækʲe̽n̥skʲez/
dat. sjrif bekken bekkes
IPA /bækʲen/ /bækʲes/ /bækʲez/
Raod

d'n Diminutief kump min veur.

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[3]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

bekken /bækʲen/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van bekke (mit liaison)
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van bekke (mit liaison)
  3. (neet-lemma) infinitief van bekke (mit liaison)
Aafbraeking
  • bek-ken

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

bekken /bækʲen/

  1. (neet-lemma) liaisonvorm van bekke
Aafbraeking
  • bek-ken