echgenoet

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Algemein Gesjreve Limburgs[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord[bewirk]

echgenoet m (Nederlands: echtgenoot)

Verbuging

echgenoete, echgenuutje

Verwantje wäörd


Mestreechs[bewirk]

Zelfstandeg naomwoord[bewirk]

echgenoet m

  1. iemes mèt wee me getrojd is, de maan
Raod

Gemeinelik zaet m'n in 't Mestreechs gewoen "maan".

Aofleiinge

Verbuiging[bewirk]

inkelvoud miervoud
nom.: echgenoet echgenoete
dim.:

In aander taole[bewirk]

bewirk