eise

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

eise /ɛ̀i̯se/

  1. (euvergenkelik) hieël dringendj vraogen of verzeuke get te doon, dökker verbónjen aan straof wen 't neet opgevolg wuuert
Aafbraeking
  • ei-se
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif eis eis eis eise eisen eis eise eisen eisendj
IPA /ɛ̀i̯s/ /ɛ̀i̯z/ /ɛ̀i̯s/ /ɛ̀i̯z/ /ɛ̀i̯s/ /ɛ̀i̯z/ /ɛ̀i̯se/ /ɛ̀i̯sen/ /ɛ̀i̯s/ /ɛ̀i̯z/ /ɛ̀i̯se/ /ɛ̀i̯sen/ /ɛ̀i̯seɲɟ/
vergangen tied sjrif eisdje eisdjen eisdjes eisdje eisdjen eisdje eisdjen eisdje eisdjen eisdje eisdjen g'eis
IPA /ɛ̀i̯zɟe/ /ɛ̀i̯zɟen/ /ɛ̀i̯zɟes/ /ɛ̀i̯zɟez/ /ɛ̀i̯zɟe/ /ɛ̀i̯zɟen/ /ɛ̀i̯zɟe/ /ɛ̀i̯zɟen/ /ɛ̀i̯zɟe/ /ɛ̀i̯zɟen/ /ɛ̀i̯zɟe/ /ɛ̀i̯zɟen/ /ʝɛ̀i̯s/ /ʝɛ̀i̯z/
gebi-jjendje wies sjrif eis! eise-v'r eistj!
eis!
IPA /ɛ̀i̯s/ /ɛ̀i̯z/ /ɛ̀i̯sever/ /ɛ̀i̯s(c)/ /ɛ̀i̯z(ɟ)/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif eise eisen g'eis ó eise eisen eisentaere eisentaeren g'eise g'eisen
IPA /ɛ̀i̯se/ /ɛ̀i̯sen/ /ʝɛ̀i̯s/ /ʝɛ̀i̯z/ /ɛ̀i̯se/ /ɛ̀i̯sen/ /ɛ̀i̯sen̥'tɛ̀:re/ /ɛ̀i̯sen̥'tɛ̀:ren/ /ʝɛ̀i̯se/ /ʝɛ̀i̯sen/

In anger spraoke[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

eise ó /ɛ̀i̯se/

  1. (gerundium) gerundium II van eise
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • ei-se

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif eise eisen
IPA /ɛ̀i̯se/ /ɛ̀i̯sen/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif eise eisen
IPA /ɛ̀i̯se/ /ɛ̀i̯sen/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

eise /ɛ̀i̯se/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van eise
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van eise
Aafbraeking
  • ei-se

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

eise /ɛ̀i̯se/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van eis
Aafbraeking
  • ei-se