ergatief

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

ergatief m /ǽrɣa̽tif/ (ouch: /ǽrɣa̽'tif/)

  1. (spraokkónde) e wirkwaord wobie d'n óntvenger 't veurwerp is van 'n euvergenkelike hanjeling, meh veur det d'n óngervinjer wuuert van óneuvergenkelik gebroek (mit naam bie wirkwäörd wobie de staot verangert, gekaok wuuert, 'n verplaatsing plaats haet of verveurmiddele daobie betroch zeen)
    De raam brik. = De raam is 't veurwerp det gebraoke wuuert, mer is neet de veroearzaker zelf.
    Innen ónvoltoeadjen tied numme dees 't modaal wirkwaord "zeen" en neet "höbbe": De raam is gebraoke.
Raod

De klemtoean ligk op dit waord meistes oppe ieëste silbe, meh versjuuf bieje verbaoge vörm ummer nao de twieëdje silbe.

d'n Diminutief van dit waord wuuertj praktisch neet gebroek.

Aafbraeking
  • er-ga-tief

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif ergatief ergatieve ergatieven
IPA /ǽrɣa̽tif/ /ǽrɣa̽tiv/ /ǽrɣa̽'tive/ /ǽrɣa̽'tiven/
dim. sjrif ergatiefke ergatiefken ergatiefkes
IPA /ǽrɣa̽'tifkʲe/ /ǽrɣa̽'tifkʲen/ /ǽrɣa̽'tifkʲes/ /ǽrɣa̽'tifkʲez/
dat. sjrif ergatief ergatieve ergatieven
IPA /ǽrɣa̽tif/ /ǽrɣa̽tiv/ /ǽrɣa̽'tive/ /ǽrɣa̽'tiven/

In anger spraoke[bewirk]