Naar inhoud springen

gumme

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

gumme /ɣǿmə/

  1. (óneuvergenkelik) mit 'ne gum euver 'n teks of 'n teikening vaege veur 't eweg te haole
Aafbraeking
  • gum-me
Aafleijinge
Samestèlling
Vermeljing
  • Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 146.

Verveuging

[bewirk]
ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif gum gums gump gumme gummen gumtj
↓gump
gumme gummen gummendj
IPA /ɣø̀m/ /ɣø̀m̥s/ /ɣø̀mz/ /ɣø̀m̥p/ /ɣø̀mb/ /ɣǿmə/ /ɣǿmən/ /ɣø̀m̥c/
/ɣø̀m̥p/
/ɣø̀mɟ/
/ɣø̀mb/
/ɣǿmə/ /ɣǿmən/ /ɣǿməɲɟ/
vergangen tied sjrif gumdje gumdjen gumdjes gumdje gumdjen gumdje gumdjen gumdje gumdjen gumdje gumdjen gegumb
gegump
IPA /ɣø̀mɟə/ /ɣø̀mɟən/ /ɣø̀mɟəs/ /ɣø̀mɟəz/ /ɣø̀mɟə/ /ɣø̀mɟən/ /ɣø̀mɟə/ /ɣø̀mɟən/ /ɣø̀mɟə/ /ɣø̀mɟən/ /ɣø̀mɟə/ /ɣø̀mɟən/ /ɣə'ɣø̀mb/
gebi-jjendje wies sjrif gum! gumme-v'r gumtj!
IPA /ɣø̀m/ /ɣǿməvər/ /ɣø̀m̥c/ /ɣø̀mɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif gumme gummen gegum ó gumme gummen gummentaere gummentaeren gegumme gegummen
IPA /ɣǿmə/ /ɣǿmən/ /ɣə'ɣø̀m/ /ɣǿmə/ /ɣǿmən/ /ɣǿmən̥'tɛ̀:re/ /ɣǿmən̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'ɣǿmə/ /ɣə'ɣǿmən/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

gumme ó /ɣǿmə/

  1. (gerundium) gerundium II van gumme
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • gum-me

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif gummegummen —
IPA /ɣǿmə//ɣǿmən/ —
dim. sjrif — —
IPA — —
dat. sjrif gummegummen —
IPA /ɣǿmə//ɣǿmən/ —

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

gumme /ɣǿmə/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van gumme
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van gumme
Aafbraeking
  • gum-me

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

gumme /ɣǿmə/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van gum
Aafbraeking
  • gum-me