haachel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

haachel [1]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

haachel m /há:xəl/

  1. stökker ies die oete lóch vallen of zeen gevalle
  2. de waerstoestandj wobie [1] veurkump
  3. klein stökskes metaal, meis loead, womit me sjuutj inplaats 'ne kogel
Aafbraeking
  • haa-chel
Aafleijinge

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif haachel
IPA /há:xəl/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif haachel
IPA /há:xəl/

In anger spraoke[bewirk]

[1]