hirt

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'n hirt

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

hirt ó /hɪ̀r̥t/ > /hɪr̥t/

  1. (bieëster) Cervidae: 'nen herkawwer dae inne bós laef en wovan 't menken e gewei druueg
Aafbraeking
  • hert
Variaasje
Verwantje wäörd
Zagswies
  • Hirten en rieë zeen anger bieëster.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif hirt hirte hirten
IPA /hɪr̥t/ /hɪrd/ /hɪr̥te/ /hɪr̥ten/
dim. sjrif hirtje hirtjen hirtjes
IPA /hɪr̥ce/ /hɪr̥cen/ /hɪr̥ces/ /hɪr̥cez/
dat. sjrif hirt hirte hirten
IPA /hɪr̥t/ /hɪrd/ /hɪr̥te/ /hɪr̥ten/

In anger spraoke[bewirk]