hoon

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'n Hin is 'n hoon [2].
'ne Paw is ouch 'n hoon [2].

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

hoon v /hò:n/

  1. (bieëster) Galliformes: 'n orde veugel die veural oppe gróndj laeve
  2. (euverdrechtelik) emes dae min inzich tuintj
Raod

't Waord "hoon" sleit zowaal op eder bieës oete orde es specefiek e vruike. 't Wuuert gebroek veur hieël väöl versjillendje veugel, meh neet veur allein hinnen aan te gaeve.

Aafbraeking
  • hoon
Verwantje wäörd
Zagswies
  • kakele wie 'n hoon: aanhajendj hieël hel zwetse
  • zoea ónnuuezel wie 'n hoon: hieël ónnuuezel
  • sjael hoon: emes waat get neet zuutj op opvèltj
  • verstandj höbbe wie 'n hoon

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif hoon hoonder
IPA /hò:n/ /hò:ndər/
dim. sjrif heunke heunken heunkes
IPA /hø̀:n̥kə/ /hø̀:n̥kən/ /hø̀:n̥kəs/ /hø̀:n̥kəz/

In anger spraoke[bewirk]

[1]