hulp

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

hulp v /hǿl̥p/

  1. 'n hanjeling of middel veur emes steun of biestandj mit te verlieëne, 'n hanjeling of middel veur emes get meugelik of mekkeliker te make
  2. 'n vrouw die mithulp in 't hoeshaje
    Bie uch kump de hulp op goonsdig, woh?
Aafbraeking
  • hulp
Aafleijinge
Synoniem
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif hulp hulpe hulpen
IPA /hǿl̥p/ /hǿlb/ /hǿl̥pə/ /hǿl̥pən/
dim. sjrif hulpke hulpken hulpkes
IPA /hǿl̥pkə/ /hǿl̥pkən/ /hǿl̥pkəs/ /hǿl̥pkəz/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

hulp /hǿl̥p/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen derdje-persoeansvorm (det) innen hujigen tied van helpe
Aafbraeking
  • hulp