kaerel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

kaerel m /kʲɛ́:rel/

  1. 'ne manskaerel (meis gebroek es aanspraekvorm of veur luuj die me good kintj)
  2. (specefiek) 'ne sterk-geboewdje manskaerel
  3. (euverdrechtelik) 'ne manskaerel mit ónieërbaar intenties
  4. (euverdrechtelik) 'nen ónbekindje, verdach-euverkómmendje, slech-tuinendje manskaerel
Aafbraeking
  • kae-rel
Net get anges gesjreve
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Antoniem
Zagswies
  • 'ne fóddele kaerel: 'ne slapjanes (lètterlik: emes gemaak van fóddele), 'ne manskaerel sónger kerakter
  • 'ne kaerel wie 'ne boum: 'ne groeate miens, wuuertj gezag wen emes hieël breid is geboewdj
  • 'ne kaerel wie 'n hoes: 'ne groeate miens

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kaerel kaerels
IPA /kʲɛ́:rel/ /kʲɛ́:rel̥s/ /kʲɛ́:relz/
dim. sjrif kaerelke kaerelken kaerelkes
IPA /kʲɛ́:re̽l̥kʲe/ /kʲɛ́:re̽l̥kʲen/ /kʲɛ́:re̽l̥kʲes/ /kʲɛ́:re̽l̥kʲez/
dat. sjrif kaerel kaerels
IPA /kʲɛ́:rel/ /kʲɛ́:rel̥s/ /kʲɛ́:relz/

In anger spraoke[bewirk]

[1]