kaetel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'ne kaetel [2]
'ne kaetel [3]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

kaetel m /kɛ́:tel/

  1. e meis róndj metaalvaat det gesjik is veur ónger drök gezatj te waere
  2. e geslaote metaalvaat worin stoum gemaak wuuert
  3. 'n ajerwèts kèlle, döks van bróns, det baoven 't vuur gehange woort
  4. (synoniem) anger waord veur kèlle
  5. (synoniem) anger waord veur gaaskaetel
Raod

De beteikenis "kèlle" is betrèkkelik nuuj.

Aafbraeking
  • kae-tel
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • De pot verwietj de kaetel det t'r zwart is: wuuert gebroek wen 't verwiet det emes maak ouch van toepassing is op 'm zelf.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kaetel kaetele kaetelen
IPA /kɛ́:tel/ /kɛ́:te̽le/ /kɛ́:te̽len/
dim. sjrif kaetelke kaetelken kaetelkes
IPA /kɛ́:te̽l̥kʲe/ /kɛ́:te̽l̥kʲen/ /kɛ́:te̽l̥kʲes/ /kɛ́:te̽l̥kʲez/
dat. sjrif kaetel kaetele kaetelen
IPA /kɛ́:tel/ /kɛ́:te̽le/ /kɛ́:te̽len/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[3]