kan

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'n nette kan

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

kan v /kàn/

  1. e stök postelein worin me vluistóffe kan bewaren en ouch kan insjödde
Aafbraeking
  • kan
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • Vreuger haw me mèlk in van die lang, blaw kanne.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kan kanne kannen
IPA /kàn/ /kánə/ /kánən/
dim. sjrif kenke kenken kenkes
IPA /kʲæ̀n̥kʲe/ /kʲæ̀n̥kʲen/ /kʲæ̀n̥kʲes/ /kʲæ̀n̥kʲez/

In anger spraoke[bewirk]