kantj

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

kantj m /káɲ̊c/

  1. de grenslien van e twieëdimensionaal figuur of 't grens vlaak van e veurwerp
  2. (euverdrechtelik) 'n klóch luuj die dezelvendje meining höbben of dezelvendje stried veure
  3. (synoniem) anger waord veur richting
    Welke kantj mótte v'r noe oet gaon?
Aafbraeking
  • kantj
Synonieme
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • dao/deze kantj oet: nao dees richting, dees richting volgendj
  • emes van kantj make: emes vermaorde, emes ómbringe
  • Det geit/góng de verkieërde kantj oet: Det nump 'nen ónwinseliken/ónaangenamen drej.
  • Det mets sniedj van twieë kantje: Daomit höbs se-n op twieë menere veurdeil.
  • Baeter 'nen aje van kantj es 'ne jónj gesjantj.
  • van inj toet kantj
  • zich van kantj make: zelfmaord begaon

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kantj kantje kantjen
IPA /káɲ̊c/ /káɲɟ/ /káɲ̊cə/ /káɲ̊cən/
dim. sjrif kentje kentjen kentjes
IPA /kǽɲ̊ce/ /kǽɲ̊cen/ /kǽɲ̊ces/ /kǽɲ̊cez/
dat. sjrif kantj kantje kantjen
IPA /káɲ̊c/ /káɲɟ/ /káɲ̊cə/ /káɲ̊cən/
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kantj kenj
IPA /káɲ̊c/ /káɲɟ/ /kæ̀ɲ/
dim. sjrif kentje kentjen kentjes
IPA /kǽɲ̊ce/ /kǽɲ̊cen/ /kǽɲ̊ces/ /kǽɲ̊cez/
dat. sjrif kantj kenj
IPA /káɲ̊c/ /káɲɟ/ /kæ̀ɲ/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

kantj

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

kantj m > ó /káɲ̊c/

  1. 'n saort vlöchwerk gemaak van dun liennen of ketoene dräödjes
Aafbraeking
  • kantj
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kantj
IPA /káɲ̊c/ /káɲɟ/
dim. sjrif kentje kentjen kentjes
IPA /kǽɲ̊ce/ /kǽɲ̊cen/ /kǽɲ̊ces/ /kǽɲ̊cez/
dat. sjrif kantj
IPA /káɲ̊c/ /káɲɟ/

In anger spraoke[bewirk]