keel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

e deil luuj mit 'ne keel [2] aan

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

keel m /kʲè:l/

  1. d'n ungelste balk inne lingdje langs de middelien van e sjeep
  2. e kleierstök sónger veursloeting det 't baovelief bedèk (veural gedrage door boere)
Aafbraeking
  • keel
Variaasje
Aafleijinge

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif keel kele kelen
IPA /kʲè:l/ /kʲé:le/ /kʲé:len/
dim. sjrif keelke keelken keelkes
IPA /kʲè:l̥kʲe/ /kʲè:l̥kʲen/ /kʲè:l̥kʲes/ /kʲè:l̥kʲez/
dat. sjrif keel kele kelen
IPA /kʲè:l/ /kʲé:le/ /kʲé:len/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]