kneen

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

kneen [1]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

kneen ó /kn̥é:n/

  1. (liefdeil) 't gewerf inne midde vanne bein det 't baovebein mit 't óngerbein verbindj
  2. (euverdrechtelik) get det rechheukig ómgebaogen is, get inne vorm van e [1]
  3. (euverdrechtelik) 'ne stoeat mit 't [1] (wie bie emes in 't kruuts)
Raod

Lèt op! 't Waordgeslach wiek aaf van 't Nederlandjs: det kneen.

Aafbraeking
  • kneen
Net get anges gesjreve
Variaasje
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • dore kneen gaon: knele
  • d'n hemel danken oppe bloeate kneen (aksent op danke): Oos Livvenhieër dankbaar zeen
  • oppe bloeate kneen trögkkroepe: hieël erg daohaer oetkiekendj trögkkómme
  • (zich) oppe kneen (gaon) zitte: (gaon) knele

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kneen kneen
IPA /kn̥é:n/ /kn̥é:n/
dim. sjrif kneenke kneenken kneenkes
IPA /kn̥é:n̥kʲe/ /kn̥é:n̥kʲen/ /kn̥é:n̥kʲes/ /kn̥é:n̥kʲez/
dat. sjrif kneen kneen
IPA /kn̥é:n/ /kn̥é:n/
Raod

Bakkes guuef gènnen diminutief op.

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

kneen /kn̥é:n/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van kneen
  2. (neet-lemma) vorm innen datief van kneen
Aafbraeking
  • kneen