kneen

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
kneen: e wrich emid dès beins.
DEZEN INGANK WEURT NOG BEOERDEILD
Op dit blaad sjteit teks in 't Hoeaglèmbörgsj, 'ne kónsmaesige taalnorm wo v'r 't gebroek van aafraoje. De gemeinsjap geit dees ingeng de kómmenden tied herzeen of wusje.

Lèmbörgsj

Oetspraok

Aafkóms

  • E Lèmbörgsj heimwaordj aafkómstig oed g'm Doetsje es *knew.

Zèlfstenjig naomswaordj

kneen m ódder ó

  1. (Hoeaglèmbörgsj) E wrich emid dès beins det 't euverbein mid g'm óngerbeine verbindj.
  2. (Hoeaglèmbörgsj) 'ne Stoeat mid det wrich[1], leefstes in g'm kruutsstreike.

Buging


(Hoeaglèmbörgsj)
inkelvaadj mieëvaadj
gans avig klènder splintjer gans avig klènder splintjer
èègenersval kneen - kneenke - kneen - kneenkes -
èègedómsval kneens - kneenkes - kneen - kneenkes -
richtingsval knenes - kneneske - knenese - kneneskes -
rèèksval knene, kneen - kneenke - kneen - kneenkes -
veurwèrpsval kneen - kneenke - kneen - kneenkes -
achterval - - - -
oetroopsval - - - -
middelsval - - - -

Óntlègking

  • Wiejer guuef 't nag e twieëvaadj: «knene» ódder «kneen».

Achterhed