knik

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

knik m /kn̥ɪkʲ/

  1. 'n flotte bewaeging wobie me de kop kort nao ónger hèltj, meis veur emes de gojendaag te zègken of veur get te bestaetige
  2. 'n plaats in 'ne kabel wo get geknak is, e sjerp gebaoge stök metaal
  3. 'ne sjerpe boch in 'ne waeg of 'ne sjerpen aafslaag
Aafbraeking
  • knik
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif knik knikke knikken
IPA /kn̥ɪkʲ/ /kn̥ɪgʲ/ /kn̥ɪkʲe/ /kn̥ɪkʲen/
dim. sjrif knikske kniksken knikskes
IPA /kn̥ɪkskʲe/ /kn̥ɪkskʲen/ /kn̥ɪkskʲes/ /kn̥ɪkskʲez/
dat. sjrif knik knikke knikken
IPA /kn̥ɪkʲ/ /kn̥ɪgʲ/ /kn̥ɪkʲe/ /kn̥ɪkʲen/

In anger spraoke[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

knik /kn̥ɪkʲ/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van knikke
  2. (neet-lemma) inkelveljigen derdje-persoeansvorm (det) innen hujigen tied van knikke
  3. (neet-lemma) mieëveljigen twieëdje-persoeansvorm (geer) innen hujigen tied van knikke
  4. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van knikke
  5. (neet-lemma) mieëveljige gebi-jjendje wies van knikke
Aafbraeking
  • knik
Variaasje