koppel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

koppel ó /kɒpəl/

  1. (synoniem) anger waord veur paar (twieë luuj)
Aafbraeking
  • kop-pel
Aafleijinge

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif koppel koppele koppelen
IPA /kɒpəl/ /kɒpə̽lə/ /kɒpə̽lən/
dim. sjrif köppelke köppelken köppelkes
IPA /kœpə̽l̥kə/ /kœpə̽l̥kən/ /kœpə̽l̥kəs/ /kœpə̽l̥kəz/
dat. sjrif koppel koppele koppelen
IPA /kɒpəl/ /kɒpə̽lə/ /kɒpə̽lən/

In anger spraoke[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

koppel /kɒpəl/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van koppele
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van koppele
Aafbraeking
  • kop-pel