mónnik

'ne mónnik

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

mónnik m /mʊ́nɪkʲ/

1. (kirk) 'ne geiselik dae e trögkgetroch laeven haet in e kloeaster

Aafbraeking

• món-nik

Variaasje

• †munnik

Aafleijinge

• Munniksbós, Munnikshaof

Verwantje wäörd

• piej
• ab, begien, broor, geiselik, kloeaster, pater

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	mónnik		mónnike	mónniken
	IPA	/mʊ́nɪkʲ/	/mʊ́nɪgʲ/	/mʊ́nɪkʲe/	/mʊ́nɪkʲen/
dim.	sjrif	mónnikske	mónniksken	mónnikskes
	IPA	/mʊ́nɪkskʲe/	/mʊ́nɪkskʲen/	/mʊ́nɪkskʲes/	/mʊ́nɪkskʲez/
dat.	sjrif	mónnik		mónnike	mónniken
	IPA	/mʊ́nɪkʲ/	/mʊ́nɪgʲ/	/mʊ́nɪkʲe/	/mʊ́nɪkʲen/

In anger spraoke

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: munnik

Fins: munkki Frans: moine m Ieslandjs: munkur m Ingels: monk Nederlandjs: monnik g

Pruus: Mönch m Sjinees: 僧(zh:), 慜(zh:) Slowaaks: mních m Spaans: monje m Zweeds: munk g