menark
Uterlik
Mofers
[bewirk]Zelfstenjig naamwaord
[bewirk]Lemma
[bewirk]menark m /mə'nár̥k/
- d'n alleinhieërser of ceremoniële staotshoof euver e landj wo èrfelike opvolging is
- (euverdrechtelik) emes dae sjael en ónaangenaam is
- Aafbraeking
- me-nark
- Verwantje wäörd
- Zagswies
- 'ne sjaele menark: emes dae hieël sjael is
Verbuging
[bewirk]| inkelvaad | mieëvaad | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| radikaal | liaison | radikaal | liaison | ||
| nom. | sjrif | menark | menarke | menarken | |
| IPA | /mə'nár̥k/ | /mə'nárg/ | /mə'nár̥kə/ | /mə'nár̥kən/ | |
| dim. | sjrif | menerkske | menerksken | menerkskes | |
| IPA | /mə'nǽr̥kskʲe/ | /mə'nǽr̥kskʲen/ | /mə'nǽr̥kskʲes/ | /mə'nǽr̥kskʲez/ | |
| dat. | sjrif | menark | menarke | menarken | |
| IPA | /mə'nár̥k/ | /mə'nárg/ | /mə'nár̥kə/ | /mə'nár̥kən/ | |
- Raod
Bakkes guuef gènnen diminutief op.
In anger spraoke
[bewirk][1]