plante

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

plante /pl̥án̥tə/

  1. (neet-standerd) óngebroekelike vorm van ↑plantje
Raod

Deze vorm huuert me op 't Mofers bao neet en kump van oearsprónk ouch neet veur in dit dialek. 't Gebroek daovan wuuert daoveur aafgeraoje.

Dees variaasje wuuert veural gebroek bie 't naodoon van luuj oet Remunj.

Aafbraeking
  • plan-te

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif plant plants plantj plante planten plantj plante planten plantendj
IPA /pl̥án̥t/ /pl̥ánd/ /pl̥án̥ts/ /pl̥ándz/ /pl̥áɲ̊c/ /pl̥áɲɟ/ /pl̥án̥tə/ /pl̥án̥tən/ /pl̥áɲ̊c/ /pl̥áɲɟ/ /pl̥án̥tə/ /pl̥án̥tən/ /pl̥án̥təɲɟ/
vergangen tied sjrif plantdje plantdjen plantdjes plantdje plantdjen plantdje plantdjen plantdje plantdjen plantdje plantdjen geplantj
IPA /pl̥áɲɟə/ /pl̥áɲɟən/ /pl̥áɲɟəs/ /pl̥áɲɟəz/ /pl̥áɲɟə/ /pl̥áɲɟən/ /pl̥áɲɟə/ /pl̥áɲɟən/ /pl̥áɲɟə/ /pl̥áɲɟən/ /pl̥áɲɟə/ /pl̥áɲɟən/ /ɣə'pl̥áɲ̊c/ /ɣə'pl̥áɲɟ/
gebi-jjendje wies sjrif plant! plante-v'r plantj!
IPA /pl̥án̥t/ /pl̥ánd/ /pl̥án̥təvər/ /pl̥áɲ̊c/ /pl̥áɲɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif plante planten geplant ó plante planten plantentaere plantentaeren geplante geplanten
IPA /pl̥án̥tə/ /pl̥án̥tən/ /ɣə'pl̥án̥t/ /ɣə'pl̥ánd/ /pl̥án̥tə/ /pl̥án̥tən/ /pl̥án̥tən̥'tɛ̀:re/ /pl̥án̥tən̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'pl̥án̥tə/ /ɣə'pl̥án̥tən/

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

plante ó /pl̥án̥tə/

  1. (gerundium) gerundium II van plante
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • plan-te

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif plante planten
IPA /pl̥án̥tə/ /pl̥án̥tən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif plante planten
IPA /pl̥án̥tə/ /pl̥án̥tən/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

plante /pl̥án̥tə/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van plante
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van plante
Aafbraeking
  • plan-te