roeffele

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

roeffele /rufə̽lə/

  1. (óneuvergenkelik) (meziek) 'ne roeffel maken oppe tróm
Raod

Lèt op! Bakkes sjrief roefele.

Aafbraeking
  • roef-fe-le
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif roeffel roeffels roeffeltj roeffele roeffelen roeffeltj roeffele roeffelen roeffelendj
IPA /rufəl/ /rufəl̥s/ /rufəlz/ /rufəʎ̥c/ /rufəʎɟ/ /rufə̽lə/ /rufə̽lən/ /rufəʎ̥c/ /rufəʎɟ/ /rufə̽lə/ /rufə̽lən/ /rufə̽ləɲɟ/
vergangen tied sjrif roeffeldje roeffeldjen roeffeldjes roeffeldje roeffeldjen roeffeldje roeffeldjen roeffeldje roeffeldjen roeffeldje roeffeldjen geroeffeldj
IPA /rufəʎɟə/ /rufəʎɟən/ /rufəʎɟəs/ /rufəʎɟəz/ /rufəʎɟə/ /rufəʎɟən/ /rufəʎɟə/ /rufəʎɟən/ /rufəʎɟə/ /rufəʎɟən/ /rufəʎɟə/ /rufəʎɟən/ /ɣə'rufəʎɟ/
gebi-jjendje wies sjrif roeffel! roeffele-v'r roeffeltj!
IPA /rufəl/ /rufə̽ləvər/ /rufəʎ̥c/ /rufəʎɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif roeffele roeffelen geroeffel ó roeffele roeffelen roeffelentaere roeffelentaeren geroeffele geroeffelen
IPA /rufə̽lə/ /rufə̽lən/ /ɣə'rufəl/ /rufə̽lə/ /rufə̽lən/ /rufə̽lən̥'tɛ̀:re/ /rufə̽lən̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'rufə̽lə/ /ɣə'rufə̽lən/

In anger spraoke[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

roeffele ó /rufə̽lə/

  1. (gerundium) gerundium II van roeffele
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • roef-fe-le

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif roeffele roeffelen
IPA /rufə̽lə/ /rufə̽lən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif roeffele roeffelen
IPA /rufə̽lə/ /rufə̽lən/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

roeffele /rufə̽lə/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van roeffele
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van roeffele
Aafbraeking
  • roef-fe-le

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

roeffele /rufə̽lə/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van roeffel
Aafbraeking
  • roef-fe-le