ruiker

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'ne ruiker [1]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

ruiker m /rœ́i̯kʲer/

  1. emes dae tebakswaar rouk
  2. emes dae vleis duit ruike
Aafbraeking
  • rui-ker
Net get anges gesjreve
Variaasje
Aafleijinge
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif ruiker ruikers
IPA /rœ́i̯kʲer/ /rœ́i̯kʲer̥s/ /rœ́i̯kʲerz/
dim. sjrif ruikerke ruikerken ruikerkes
IPA /rœ́i̯kʲe̽r̥kʲe/ /rœ́i̯kʲe̽r̥kʲen/ /rœ́i̯kʲe̽r̥kʲes/ /rœ́i̯kʲe̽r̥kʲez/
dat. sjrif ruiker ruikers
IPA /rœ́i̯kʲer/ /rœ́i̯kʲer̥s/ /rœ́i̯kʲerz/

In anger spraoke[bewirk]

[1]