stert

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

de stert [1] van 'nen hóndj

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

stert m /stǽr̥t/ > /stær̥t/

  1. (liefdeil) 't echelste oetinj van e bieës, de doorzitting vanne rögkegraote anen achterkantj van 't lief
  2. de leechgaevendje streep achter 'ne kemeet
  3. 'ne bunjel lang haor
    Det maedje druueg de haor ummer in 'ne stert.
  4. (euverdrechtelik) 't echelste deil van get
    Dae gek veurtj ummer oppe stert van miene wage.
  5. (synoniem) anger waord veur naosleip
    Geluif mich meh; det krieg nag 'ne stert.
Aafbraeking
  • stert
Synonieme
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • mitte stert tösse de bein (mv.):
    1. hieël erg engstig
    2. hieël erg bedruuef (mit naam ómdet verwachtinge neet zeen oetgekómme)
  • Es se-n euver t'r duvel kals, truuets se-n 'm op ziene stert: Es se-n euver emes 'nt kalle bös, kump dae zelf of 'ne vertaengewuuerdiger van dem ónverhöds liefelik aan.
  • hert of stert: gaar nieks
  • Kums se-n euveren hóndj, dan kums se-n ouch euvere stert.
  • emes oppe stert traeje: get nöts zègke wodoor emes kwaod wuuert
  • emes oppe stert traeje: emes ónger drök zitte zoeadet t'r helder geit wirke
  • gaw oppe stert getraoje zeen: zich al beleidig veulen euver kleinigheje
  • vluue oppe stert höbbe/kriege

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif stert sterte sterten
IPA /stær̥t/ /stærd/ /stær̥te/ /stær̥ten/
dim. sjrif stertje stertjen stertjes
IPA /stær̥ce/ /stær̥cen/ /stær̥ces/ /stær̥cez/
dat. sjrif stert sterte sterten
IPA /stær̥t/ /stærd/ /stær̥te/ /stær̥ten/

In anger spraoke[bewirk]

[1]