sterte

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

sterte /stǽr̥te/

  1. (óneuvergenkelik) (reflexief) 'n duchtige krachsinspanning doon
    Veur det werk aaf te kriege zóds te dich toch mótte sterte.
  2. (óneuvergenkelik) (reflexief) zich örges mit mujje
Aafbraeking
  • ster-te
Net get anges gesjreve
Samestèlling

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif stert sterts stertj sterte sterten stertj sterte sterten stertendj
IPA /stǽr̥t/ /stǽrd/ /stǽr̥ts/ /stǽrdz/ /stǽr̥c/ /stǽrɟ/ /stǽr̥te/ /stǽr̥ten/ /stǽr̥c/ /stǽrɟ/ /stǽr̥te/ /stǽr̥ten/ /stǽr̥teɲɟ/
vergangen tied sjrif stertdje stertdjen stertdjes stertdje stertdjen stertdje stertdjen stertdje stertdjen stertdje stertdjen gestertj
IPA /stǽrɟe/ /stǽrɟen/ /stǽrɟes/ /stǽrɟez/ /stǽrɟe/ /stǽrɟen/ /stǽrɟe/ /stǽrɟen/ /stǽrɟe/ /stǽrɟen/ /stǽrɟe/ /stǽrɟen/ /ɣə'stǽr̥c/ /ɣə'stǽrɟ/
gebi-jjendje wies sjrif stert! sterte-v'r stertj!
IPA /stǽr̥t/ /stǽrd/ /stǽr̥tever/ /stǽr̥c/ /stǽrɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif sterte sterten gestert ó sterte sterten stertentaere stertentaeren gesterte gesterten
IPA /stǽr̥te/ /stǽr̥ten/ /ɣə'stǽr̥t/ /ɣə'stǽrd/ /stǽr̥te/ /stǽr̥ten/ /stǽr̥ten̥'tɛ̀:re/ /stǽr̥ten̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'stǽr̥te/ /ɣə'stǽr̥ten/

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

sterte ó /stǽr̥te/

  1. (gerundium) gerundium II van sterte
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • ster-te

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif sterte sterten
IPA /stǽr̥te/ /stǽr̥ten/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif sterte sterten
IPA /stǽr̥te/ /stǽr̥ten/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

sterte /stǽr̥te/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van sterte
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van sterte
Aafbraeking
  • ster-te

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

sterte /stǽr̥te/ > /stær̥te/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van stert
Aafbraeking
  • ster-te