Naar inhoud springen

starte

Van Wiktionary

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

starte /star̥tə/

  1. (euvergenkelik) 'ne moter of 'n apperaat ane gang bringe
    Es d'n akkie laeg is kries te dae wagen onneet gestartj.
Aafbraeking
  • star-te
Net get anges gesjreve
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif start starts startj starte starten startj starte starten startendj
IPA /star̥t/ /stard/ /star̥ts/ /stardz/ /star̥c/ /starɟ/ /star̥tə/ /star̥tən/ /star̥c/ /starɟ/ /star̥tə/ /star̥tən/ /star̥təɲɟ/
vergangen tied sjrif startdje startdjen startdjes startdje startdjen startdje startdjen startdje startdjen startdje startdjen gestartj
IPA /stàrɟə/ /stàrɟən/ /stàrɟəs/ /stàrɟəz/ /stàrɟə/ /stàrɟən/ /stàrɟə/ /stàrɟən/ /stàrɟə/ /stàrɟən/ /stàrɟə/ /stàrɟən/ /ɣə'star̥c/ /ɣə'starɟ/
gebi-jjendje wies sjrif start! starte-v'r startj!
IPA /star̥t/ /stard/ /star̥təvər/ /star̥c/ /starɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif starte starten gestart ó starte starten startentaere startentaeren gestarte gestarten
IPA /star̥tə/ /star̥tən/ /ɣə'star̥t/ /ɣə'stard/ /star̥tə/ /star̥tən/ /star̥tən̥'tɛ̀:re/ /star̥tən̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'star̥tə/ /ɣə'star̥tən/
Raod

Bakkes sjrief 't voltoeadj deilwaord eine kieër es gestarj; det mót 'nen tikfaeler gewaes zeen.

In anger spraoke[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

starte ó /star̥tə/

  1. (gerundium) gerundium II van starte
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • star-te

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif starte starten
IPA /star̥tə/ /star̥tən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif starte starten
IPA /star̥tə/ /star̥tən/


Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

starte /star̥tə/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van starte
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van starte
Aafbraeking
  • star-te