stoeat

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

stoeat m /stùä̯t/

  1. de hanjeling van 't stoeate
  2. 'n korte, ónverhöds bewaeging (meis hel) womit e veurwerp of e liefdeil get anges tröf
  3. (euverdrechtelik) de meneer worop de speelkaart vermingk gewore zeen
    Det waas 'ne stoeat vanne nieks; inne gaef kreeg ich allemaol kaart vanne zelvendje kluuer of al op ein rie.
  4. (ajerwèts) 'ne sjerpe randj
Aafbraeking
  • stoeat
Variaasje
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif stoeat stuuet
IPA /stùä̯t/ /stùä̯d/ /stʉ̜̀ɛ̯̈t/ /stʉ̜̀ɛ̯̈d/
dim. sjrif stuuetje stuuetjen stuuetjes
IPA /stʉ̜̀ɛ̯̈ce/ /stʉ̜̀ɛ̯̈cen/ /stʉ̜̀ɛ̯̈ces/ /stʉ̜̀ɛ̯̈cez/
dat. sjrif stoeat stuuet
IPA /stùä̯t/ /stùä̯d/ /stʉ̜̀ɛ̯̈t/ /stʉ̜̀ɛ̯̈d/

In anger spraoke[bewirk]

[2]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

stoeat /stùä̯t/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van stoeate
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van stoeate
Aafbraeking
  • stoeat