stoekke

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

stoekke /stukə/

  1. (óneuvergenkelik) op 'n heftige meneer op en aaf bewaeging, meis mit korte trèkskes, vannen eine kantj nao d'n angeren of van veur nao achter
  2. (óneuvergenkelik) blieve staeke, oetsjeie mit veuroet te kómme
  3. (euvergenkelik) (ajerwèts) taengen 't oetinj van glujjendj iezer hawwe veur 't breier te make
Raod

Lèt op! Bakkes sjrief stoeke.

Aafbraeking
  • stoek-ke
Aafleijinge

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif stoek stoeks stoek stoekke stoekken stoek stoekke stoekken stoekkendj
IPA /stuk/ /stug/ /stuks/ /stugz/ /stuk/ /stug/ /stukə/ /stukən/ /stuk/ /stug/ /stukə/ /stukən/ /stukəɲɟ/
vergangen tied sjrif stoekdje stoekdjen stoekdjes stoekdje stoekdjen stoekdje stoekdjen stoekdje stoekdjen stoekdje stoekdjen gestoek
IPA /stugɟə/ /stugɟən/ /stugɟəs/ /stugɟəz/ /stugɟə/ /stugɟən/ /stugɟə/ /stugɟən/ /stugɟə/ /stugɟən/ /stugɟə/ /stugɟən/ /ɣə'stuk/ /ɣə'stug/
gebi-jjendje wies sjrif stoek! stoekke-v'r stoektj!
stoek!
IPA /stuk/ /stug/ /stukəvər/ /stukc/
/stuk/
/stugɟ/
/stug/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif stoekke stoekken gestoek ó stoekke stoekken stoekkentaere stoekkentaeren gestoekke gestoekken
IPA /stukə/ /stukən/ /ɣə'stuk/ /ɣə'stug/ /stukə/ /stukən/ /stukən̥'tɛ̀:re/ /stukən̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'stukə/ /ɣə'stukən/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

stoekke ó /stukə/

  1. (gerundium) gerundium II van stoekke
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • stoek-ke

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif stoekke stoekken
IPA /stukə/ /stukən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif stoekke stoekken
IPA /stukə/ /stukən/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

stoekke /stukə/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van stoekke
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van stoekke
Aafbraeking
  • stoek-ke

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

stoekke /stukə/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van stoek ('n ónverhödse bewaeging)
Aafbraeking
  • stoek-ke