tekort

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Biewaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

tekort /tə'kɒr̥t/ (liaison: /tə'kɒrd/)

  1. guuef aan det m'n 'n mankaasjen örges aan haet of 'n aantal te min is
Aafbraeking
  • te-kort
Antonieme
Samestèlling
Zagswies
  • get tekort kómme: örges te min van höbbe (meis gezag van geldj)

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

tekort ó /tə'kɒr̥t/

  1. 'n óntbraekendje wieväölheid
Raod

De substantivering is nuuj en vervingk "mankaasje".

Aafbraeking
  • te-kort
Antonieme
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif tekort tekorte tekorten
IPA /tə'kɒr̥t/ /tə'kɒrd/ /tə'kɒr̥tə/ /tə'kɒr̥tən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif tekort tekorte tekorten
IPA /tə'kɒr̥t/ /tə'kɒrd/ /tə'kɒr̥tə/ /tə'kɒr̥tən/

In anger spraoke[bewirk]