kort

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Bieveugelik naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

kort /kɒr̥t/

  1. van minder lingdje; neet zoea lank
    Kiek oet des te det neet drek zoea kort aafzaegs; dao kan nag ummer vanaaf, meh noeatj t'rbie!
  2. van minderen doer
    Die mès doerdje gelökkig meh kort, went ich höb nag zat te doon.
Aafbraeking
  • kort
Net get anges gesjreve
Antoniem
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • E kort gebed en e lank stök wós:
    1. wuuert gezag wen emes väöl veurdeil willen höbbe veur min meute
    2. wuuert gezag es emes meh kort wil baeje veur 't aete
  • 't Laeven is wie e kinjerliefke: kort en besjete: 't Laeve doert kort en is ónaangenaam.
  • kort aangebónje zeen: opvlegendj van aard zeen, prikkelbaar van kerakter zeen (De voorman dae zie paerd kort mós aanbinje dieëj det dore ónberaekenbaarheid van 't bieës.)
  • kort gevaes zeen > kortgevaes
  • kort gezag: kortóm
  • kort inne ker zeen: flot kwaod waere
  • kort op: kortbie
    Stank neet zoea kort op det vuur; dalik verbranjs te dich nag.
  • kort van memorie zeen
  • saap kort staoke (naodrök op kort): saap op zón meneer kaoke det 't sjroeap wuuert
  • de stróntj kortbie 't hert höbbe zitte: gaw zich ergeren euver (ingebeeldje of gemèndje) wantoestenj

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad predikatief
mannelik vrouwelik ónziejig geslechtelik ónziejig
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
positief sjrif korte korten korte kort korte kort kort
IPA /kɒr̥tə/ /kɒr̥tən/ /kɒr̥tə/ /kɒr̥t/ /kɒrd/ /kɒr̥tə/ /kɒr̥t/ /kɒrd/ /kɒr̥t/ /kɒrd/
kómparatief sjrif kortere korteren korter korter korter korter kortert
IPA /kɒr̥tərə/ /kɒr̥tərən/ /kɒr̥tər/ /kɒr̥tər/ /kɒr̥tər/ /kɒr̥tər/ /kɒr̥tər̥t/ /kɒr̥tərd/
superlatief sjrif kortste kortsten kortste kortste kortste kortste kortste
IPA /kɒr̥tstə/ /kɒr̥tstən/ /kɒr̥tstə/ /kɒr̥tstə/ /kɒr̥tstə/ /kɒr̥tstə/ /kɒr̥tstə/
partitief sjrif korts
IPA /kɒr̥ts/ /kɒrdz/
inkelvaad mieëvaad
flexieadverbiaal
(positief)
sjrif (wie) korts (toe) (wie) kortj (geer)
IPA /wì: kɒr̥ts tú:/ /wì: kɒr̥c ʝ̊é:r/
flexieadverbiaal
(kómparatief)
sjrif (wie) korters (toe) (wie) kortertj (geer)
IPA /wì: kɒr̥tər̥s tú:/ /wì: kɒr̥tər̥c ʝ̊é:r/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]

Biewaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

kort /kɒr̥t/

  1. op 'n [↑] meneer
Aafbraeking
  • kort
Zagswies
  • kort aangebónje zeen: flot kwaod zeen, 'n verwiezing nao de voorman dae zie paerd kort mós aanbinje, doordet e paerd ónberaekenbaar is
  • kort gevaes zeen > kortgevaes: flot kwaod zeen, waem 'ne korte vaes ("hiel") haet, löp oppe tenen en maak zoea d'n indrök det t'r steigertj
  • kort gezag: kortóm
  • saap kort staoke (aksent op kort): saap zoea kaoke det 't sjroeap wuuert

Verbuging[bewirk]

adverbiaal
radikaal liaison
positief sjrif kort
IPA /kɒr̥t/ /kɒrd/
kómparatief sjrif korter
IPA /kɒr̥tər/
superlatief sjrif korts
IPA /kɒr̥ts/ /kɒrdz/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

kort /kɒr̥t/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van korte
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van korte
Aafbraeking
  • kort