flot

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Bieveugelik naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

flot /fl̥ɒt/

  1. zich verwaegendj mit väöl vaart of in staot det te doon
  2. min tied in beslaag nummendj
Aafbraeking
  • flot
Synonieme
Antonieme
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • ane flotte zeen: boekloup höbbe, ane sjieterie zeen
  • Flot is vanne sjiet gestórve; lansaam laef nag: Me mót zich neet spojen of anger luuj opjage.
  • zoea flot wie haas: hieël flot

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad predikatief
mannelik vrouwelik ónziejig geslechtelik ónziejig
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
positief sjrif flotte flotten flotte flot flotte flot flot
IPA /fl̥ɒtə/ /fl̥ɒtən/ /fl̥ɒtə/ /fl̥ɒt/ /fl̥ɒd/ /fl̥ɒtə/ /fl̥ɒt/ /fl̥ɒd/ /fl̥ɒt/ /fl̥ɒd/
kómparatief sjrif flottere flotteren flotter flotter flotter flotter flottert
IPA /fl̥ɒtərə/ /fl̥ɒtərən/ /fl̥ɒtər/ /fl̥ɒtər/ /fl̥ɒtər/ /fl̥ɒtər/ /fl̥ɒtər̥t/ /fl̥ɒtərd/
superlatief sjrif flotste flotsten flotste flotste flotste flotste flotste
IPA /fl̥ɒtstə/ /fl̥ɒtstən/ /fl̥ɒtstə/ /fl̥ɒtstə/ /fl̥ɒtstə/ /fl̥ɒtstə/ /fl̥ɒtstə/
partitief sjrif flots
IPA /fl̥ɒts/ /fl̥ɒdz/
inkelvaad mieëvaad
flexieadverbiaal
(positief)
sjrif (wie) flots (toe) (wie) flotj (geer)
IPA /wì: fl̥ɒts tú:/ /wì: fl̥ɒc ʝ̊é:r/
flexieadverbiaal
(kómparatief)
sjrif (wie) flotters (toe) (wie) flottertj (geer)
IPA /wì: fl̥ɒtər̥s tú:/ /wì: fl̥ɒtər̥c ʝ̊é:r/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Biewaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

flot /fl̥ɒt/

  1. op 'n [↑] meneer
  2. min tied nuuedig höbbendj
    Kóns te mich flot effekes helpe?
  3. euveren doer van min tied
    Det haet dae flot gedaon.
Aafbraeking
  • flot
Synoniem

Verbuging[bewirk]

adverbiaal
radikaal liaison
positief sjrif flot
IPA /fl̥ɒt/ /fl̥ɒd/
kómparatief sjrif flotter
IPA /fl̥ɒtər/
superlatief sjrif flotste
IPA /fl̥ɒtstə/