vinger

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
vinger: 'nen oetlouper dèr handj.

Lèmbörgsj

Oetspraok

Aafkóms

  • E Lèmbörgsj heimwaordj aafkómstig oed g'm Doetsje es *fengra-.

Zèlfstenjig naomswaordj

vinger m

  1. (Hoeaglèmbörgsj) Eder ven g'r vief oetlöjper worin de handj zich spliet.

Buging


(Hoeaglèmbörgsj)
inkelvaadj mieëvaadj
gans avig klènder splintjer gans avig klènder splintjer
èègenersval vinger - vingerke - vinger - vingerkes -
èègedómsval vingers - vingerkes - vinger - vingerkes -
richtingsval vingeres - vingereske - vingerese - vingereskes -
rèèksval vingere - vingerke - vinger - vingerkes -
veurwèrpsval vinger - vingerke - vinger - vingerkes -
achterval - - - -
oetroopsval - - - -
middelsval - - - -

Zèlfhed